Açlığın Siyahı
Açlığın Siyahı
Neşeli bir nisan sabahındayız,
Ben maviye sen sarılara karışmışsın.
Bulunduğumuz yerde iki yabancıyız,
Ben kararmış, sense sararmışsın.
Bir bulut gibi üstüne kapanırken Afrika,
Yüzüne vurmuş açlığın siyahı,
ve tahta yatağında ölürken Lucho
İsmini haykırmış yıldızsız, karanlık gecelere,
ama bütün sevecenliğiyle kırgın değil hiçbirimize.
A.Serdar Arslan-Alper Şahiner