Yalnızlığın gölgesinde üşüyor ellerim…

Nefesimin sıcaklığıda yetmiyor ısıtmaya.

Sen geldikçe aklıma daha bir titriyor içim,

Daha bir dalıyor gözlerim…özlüyorum…

Şimdi düşünüyorum da söyleyememişim…

Şimdi aklıma gelip de keşke dediklerimi…

Keşke seninle var olduğumu,

Senin için yaşadığımı,

Sensiz bir hayatın boş ve anlamsız olduğunu,

Güldüğün her anın ömrüme ömür kattığı,

Ağladığın her anın beynimde depremler yarattığını,

Her şeyi mutlu olman için yaptığımı,

Kendimi unutup senin için yaşadığımı,

Sensiz yaşamanın benim sonum olacağını,

Söyleyebilseydim keşke…

Belki bütün bunlar yaşanmazdı amansız ve zamansızca…

Yanımda olurdun yine tutardın ellerimi,

İki yabancı olmazdık aynı şehirde,

Biliyorum geç kaldım her şey için,

Söyleyemediklerimin değeri yok…

Üşümeye alışmalıyım ben,

Keşkelerle vakit öldürmeye alışmalıyım,

Seni sensiz yaşamaya alışmalıyım ben,

Seni sensiz sevmeye alışmalıyım…

ismail Akyel