« »

Ayın Şiiri-Gitmek(Can Yücel)

admin Ağustos 14th, 2009

Efendim ne yalan söyleyeyim ilk başta Can Yücel’i pek sevmezdim.Saçı sakalı birbirine karışmış,milletin içinde abuk sabuk konuşmalar yapan biri gibi gelmişti bana.Nette insanlar onun soktuğu lafları gülerek yazarken,kimse bu irdelemenin içinde kendisinin de olduğunu düşünmüyordu.E elbette  doğal olarak merak etmeye başlamıştım.’yahu kim bu adam’ dediğim zamanlarım oldu.Can Yücel i sordum google amcama sağolsun kırmadı bizi ve bir sürü yazı çıkardı onun hakkında.Gelin görün ki şiirleri hoşuma gitti,işi biliyor dedirtti.Can Yücelin gitmek şiirini ‘ayın şiiri’ seçmemin hikayesi böyledir kısacası.

Gitmek

Bu günlerde herkes gitmek istiyor,
Küçük bir sahil kasabasina
Bir başka ülkeye, daglara, uzaklara…

Hayatından memnun olan yok.
Kiminle konuşsam ayni şey…
Herşeyi, herkesi bırakıp gitme isteği.

Öyle “yanina almak istedigi üç şey” falan yok.
Bir kendisi
Bu yeter zaten.
Herşeyi, herkesi götürdün demektir..
Keşke kendini bırakıp gidebilse insan.
Ama olmuyor.

Hani kendimizden raziyiz diyelim, öteki de olmuyor.
Yani herşeyi yüzüstü bırakmak göze alinmiyor.

Böyle gidiyoruz işte.
Bir yanimiz “kalk gidelim”,
öbür yanimiz “otur” diyor.

“Otur” diyen kazaniyor.
O yan kalabalik zira…
iş, güç, sorumluluk, çoluk çocuk, aile,
Güvende olma duygusu…
En kötüsü alışkanlık
Alışkanlığın verdiği rahatlık,
Monotonluğun doğurdugu bıkkınlığı yeniyor.
Kalıyoruz…
Kuş olup uçmak isterken, ağaç olup kök saliyoruz.

Evlenmeler…
Bir çocuk daha doğurmalar…
Borçlara girmeler…
işi büyütmeler…
Bir köpek bile bizi uçmaktan alıkoyabiliyor.

Misal ben…
Kapidaki Rex’i bırakıp gidemiyorum.
Değil bu şehirden gitmek,
iki sokak öteye taşınamıyorum.
Alıp götürsem gelmez ki…
Bütün sokağın köpeği olduğunun farkinda
Herkes onu o herkesi seviyor.
Hangi birimizle gitsin?

“Sırtında yumurta küfesi olmak” diye bir deyim vardir;
Evet, sırtımızda yumurta küfesi var hepimizin
Kendi imalatimiz küfeler.

Ama eğreti de yaşanmaz ki bu dünyada.
Ölüm var zira.
Ölüme inat tutunmak lazim.

Bari ufak kaçışlar yapabilsek.
Var tabi yapanlar, ama az
Sadece kaymak tabakası
Hepimiz kaçabilsek…
Bütçe, zaman, keyif… Denk olsa.
Gün içinde mesela…
Küçücük gitmeler yapabilsek.

Ne mümkün
Sabah 9, akşam 18
Sonra başka mecburiyetler
Sıkışıp kaldık.
Sırf yeme, içme, barinmanin bedeli
Bu kadar ağır olmamalı.

Hayatta kalabilmek için bir ömür veriyoruz.
Bir ömür karşılığı, bir ömür yani.
Ne saçma…
Bahar mıdır bizi bu hale getiren?
Galiba.

Ben her bahar aşık olmam ama
Her bahar gitmek isterim.
Gittiğim olmadı hiç.
Ama olsun… istemek de güzel.

                                                              Can Yücel

Posted in Ayın Şiiri, Şiir , ,

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

2 Responses to “ Ayın Şiiri-Gitmek(Can Yücel) ”

  1. TanrıNur diyor ki:
    23 Ağustos 2009, 17:44

    Güzel bir şiir gerçekten.Yücel gerçekçi şairlerimizden birisidir.Bunun gibi bir çok güzel şiiri var emin olun.Dizelere baksanıza;

    Ben her bahar aşık olmam ama
    Her bahar gitmek isterim.
    Gittiğim olmadı hiç.
    Ama olsun… istemek de güzel.

  2. TanrıNur diyor ki:
    02 Eylül 2009, 19:39

    Şuana kadar beğendiğim en güzel şiirini eklemeden geçemeyeceğim.

    Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
    “O olmazsa yaşayamam.” demeyeceksin.
    Demeyeceksin işte.
    Yaşarsın çünkü.

    Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
    Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.

    Ve zaten genellikle o daha az sever seni,
    Senin onu sevdiğinden.
    Çok sevmezsen, çok acımazsın.
    Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.

    Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
    Senin değillermiş gibi davranacaksın.
    Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de
    korkmazsın.

    Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
    Çok eşyan olmayacak mesela evinde.
    Paldır küldür yürüyebileceksin.
    İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,
    Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
    Gökyüzünü sahipleneceksin,
    Güneşi, ayı, yıldızları…

    Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
    “O benim.” diyeceksin.
    Mutlaka sana ait olmasın istiyorsan birşeylerin…

    Mesela gökkuşağı senin olacak.
    İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait
    olacaksın.

    Mesela turuncuya, yada pembeye.
    Ya da cennete ait olacaksın.
    Çok sahiplenmeden, Çok ait olmadan yaşayacaksın.

    Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi,

    Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.
    İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak…

Bir Cevap Yazın