ilk önce çıplaktı sokak, sonra toz bulutları giyindi. simsiyah gökyüzü sardı beni, kızmıştı; ışığı, aydınlattı penceremi. Uçuşan yaprakların aydınlığı, Sonra çıplaktı sokak. 'P'isli dumanın bilinmezliği, Üçüncü sayfadaydı haber; Buydu çıplak sokağın ardına gizlendiği. Evine ekmek götüren adam, Köşede ki arsız serseri, Bu gece çıplak sokak, ve masumun kanıydı sokağın giyindiği. Çıplak sokak, Çıplak gece, Ne kadar saklanırsa saklansın; gölgesine Güvenme asla ona, Seni seven kimse yoksa içinde.
A.Serdar Arslan