Etiket Arşivi a.serdar arslan

Korku

Korku

Korkuyu tanıyorum,
biliyorum kuyudaki zamanı
işlemediğim suçların korkusunu çekerken…
Soğuk kaldırımlar üzerinde, ben!
dalgın ve yorgun hissederken,
insanların sinsi ve süzgeç bakışları…
Korkuyorum.

Belki hayal, belki hastalık,
bir varlık sorunu var ortada, biliyorum.
Tüm gücüyle bastırıyor üzerime
Ortaya çıkarken,’Suç ve Ceza’ etkisi.
Sokaktaki dilenciyi gördüğümde ‘Empati’,
ve ‘Açlık’ bir dramı!
köhne bir gemiydi anımsıyorum!
kaçış…
Anlatamıyorum.

Fark edilecek derken yangınlar yaşarken!
itfiaye’den kaç!
Polislerle saklambaç…
Ambulans sirenleri!
kulaklarımın sahte dikenleri…
Sesleri mi ürkütüyor beni?
Bilinmeyen numaralar bilinmiyor,
isyanımın cevapsız çağrısı!
Kan davacım beni bulmuş gibi…
Vicdan! korkumun davalısı.

An’ın hayatı! kayboluşlar yaşıyor.
Girdiğim kuyu ‘Olasılıksız’
İşlenmemiş suçlar,
Korkuyorum!
Bedenim sigara yakıyor,
dumanları kan kokuyor!
Garip ki!
kendine zarar vermekten tırsmıyor.
Korkuyu alıp satan Ölüm!
bana bir tasa vermiyor!

Varlığım korkular geçti,
Sonra geçen benmişim,
fark etmemişim…
Harcarken üstü kalsın dediğim zamanlarım!
Ezilmekten korkarken
hep ezilmişim…

Kendimi yargılıyorum,
Herkes birgün yapacak!
herhangi bir yaşımda,
herhangi bir dönemdeyim.
Uzak bir mesafeden,
kendimi izlemekteyim!
Hatalar zinciri var bir yerde…
Dev bir yığın olmuş,
altında ezilmekteyim!

Belki de.

Belki de.

Gidemediğimiz yerler gidemediğimizden güzeldir,
Göremediğimiz şehirler yine bu yüzden.
Görmek isterim uzak şehirleri,
Bütün bu hasret, göremediğimden mi?

Duyulmayan şarkı,
sen duyulmadığın için,
takıldın dilimize.
Hergün dinleseydik eğer,dolarmıydık dilimize?

Uzak kaldığım dost,evet sen!
Sanma ki bitti herşey görüşemedik diye,
Dostluğumuz her an bir olamadığımızdandır,
Sevildiğin bu yüzdendir belki de.

Sevemediğimiz sevgili, ey! sen,
Yüz vermedin,bakmadın bize.
Bil ki sevemediğimizden özelsin,
Ellerini tutamadığımızdan belki de.

Sen! kara sevdam,sen! sevgilim,
Sen neden değerlisin peki?
Herşeyinle benim olsaydın,
Hala sevebilirmiydim seni?

Okumadığım kitaplar, ya siz?
Sizde çok önemlisiniz.
Açamadığım için mi sayfalarınızı,
Yoksa alamadığım için mi değerlisiniz?

Suç işleyen mahkum,
Doğaya hasret şimdi...
Belki de vurmadığı içindir yüzüne,
Rüzgarın nefesi,martıların sesi.

Anneler ve babalar,
Siz ölünce değerlisiniz,
Rahat bırakın modernize yavrunuzu,
Daha önemli işleri vardır belki.

Ve sen herşeyden sıkılan insan,
Depresyon geçiriyorsun kendi halinde...
Gitmek mi istiyorsun,
Hadi! git,
Sıkılmanın sebebi,
Gidecek bir yerin, olmadığından belki de.

Hissedilmeyen duygularımız,
Siz hissedemediğimizden özleniyorsunuz?
Devamlı hissettiğimiz duyguyu,
Severmiydik sanıyorsunuz?

Sorgulanmayan bilgi,sorulmayan sorular,
Siz sorulmadığınızdan gizlendiniz,
Biliyorum,
Sizi sevenlere değil sevmeyenlere acıyorum.

Herşey birbirine hasret,
Herşey birbiriyle bütün,
Bizse bizim olmayanla...
Sahip olduklarımızın ne kıymeti var ki ?
Sahip olamadıklarımızdan başka.

A.Serdar Arslan

Açlığın Siyahı

Açlığın Siyahı

Neşeli bir nisan sabahındayız,
Ben maviye çalıyorum
Sen beyazlara bulaşmışsın...
Bulunduğumuz yerde iki yabancıyız,
Ben kararmış,
sense sararmışsın.

Bir bulut gibi üstüne kapanırken Afrika,
Yüzüne vurmuş açlığın siyahı,
tahta yatağında ölürken Lucho
ismini haykırmış yıldızsız,
ıssız gecelere,
ve aşı tüterken bulutun,
kırgın değil bizlere...

A.Serdar Arslan