–Fakir Edebiyatı ve Açlık–

Fakir Edebiyatı deyimi kullanım alanı itibariyle pek çok bakış açısına sahip, bir o kadar da sık kullanılan bir öbektir. Kimileri bu deyimi tezyif edici bir şekilde dillendirir kimisi de edebî eserlerde var olan fakirlik durumunu anlatma çabasıyla ön plana alır. Öyle ki edebiyat ekseriyetle fakirlik kültüründen beslenmiştir.  Geçmişten günümüze ulaşan birçok büyük kültürde bu temayı kullanmıştır. Yenilik arama ışığında olan çağımız, belki de bu yüzden bu temanın üstüne gidiyor ve onu mizahî bir alaya alıyor olabilir. Fakat biz burada gerçek manasıyla ele alacağız. Çünkü değiştiremeyeceğimiz tek gerçek bu temayla yazılmış yüzlerce harika eser olduğu.

Knut Hamsun’un Açlık adlı eseri ana konusu itibariyle fakirlik edebiyatının en büyük örnekleri arasında gösterilir. Zaten eser minval ve muhtevası bakımından birde adından anlaşılacağı üzere ‘açlık’  hissi ve bunun karakterdeki etkisi üzerinde durur. Açlık tabiatı itibariyle bir roman özelliği taşısa da uzun bir öyküyü andırması onu okunur hale getiren büyük bir etken. Sonraki Sayfa »