Dünyaya gelmemiş bütün çocuklara,
Dünyaya gelmemiş bütün çocuklara, aslında acı çekeceksin çocuğum, minik gözlerini açtığında, kocaman bir dünya göreceksin, nokta kadar bile olmayan vücudunla, ona itaat edeceksin. önce, mahalle arasında kavgayı öğretecekler sana, sonra başkalarının canını yakmayı, ardından olaylara sadece kendi gözünle bakmayı, hatalarında karşına sadece iki seçenek çıkacak, ya savaşacaksın yada öğreneceksin kaçmayı. önce herkes gibi olacaksın merak etme, biraz deli biraz serseri bazen de ... yerine göre muamele göreceksin, aşık olacak ve sevileceksin. bütün bunlar olurken senden ağır şeylerde isteyecekler ya çalışacak ya da ezileceksin. insanları üzeceksin,kıracaksın, üzülme kimse dört dörtlük değil. ama onları öldüreceksin de, kimsenin düşüne önem vermeyecek, kimseye acımayacak ve üzülmeyeceksin belki de iyi bir insan olursun ama senin yönettiğin dünya da yine de, sen hüküm vereceksin. ah çocuk, bilsen bu dünyayı, ne acımasızdır aslında. hayır,dünya değil beni saran, anılar, daha da vahşi oluyor artık insanlar. herkes birbirine göre düşman, herkes birbirine göre yaratık, daha da kirleniyor dünya , çocuklarımız bile masum değil artık. yine de çocuklar, umut besliyoruz içimizde bize güç veren budur belki de ve tüm dualarımız sizinle çocuklar, bizi dinleseniz de dinlemesenizde.
A.Serdar Arslan