Kategori Arşivi A.Serdar Arslan - Page 2

Belki de.

Belki de.

Gidemediğimiz yerler gidemediğimizden güzeldir,
Göremediğimiz şehirler yine bu yüzden.
Görmek isterim uzak şehirleri,
Bütün bu hasret, göremediğimden mi?

Duyulmayan şarkı,
sen duyulmadığın için,
takıldın dilimize.
Hergün dinleseydik eğer,dolarmıydık dilimize?

Uzak kaldığım dost,evet sen!
Sanma ki bitti herşey görüşemedik diye,
Dostluğumuz her an bir olamadığımızdandır,
Sevildiğin bu yüzdendir belki de.

Sevemediğimiz sevgili, ey! sen,
Yüz vermedin,bakmadın bize.
Bil ki sevemediğimizden özelsin,
Ellerini tutamadığımızdan belki de.

Sen! kara sevdam,sen! sevgilim,
Sen neden değerlisin peki?
Herşeyinle benim olsaydın,
Hala sevebilirmiydim seni?

Okumadığım kitaplar, ya siz?
Sizde çok önemlisiniz.
Açamadığım için mi sayfalarınızı,
Yoksa alamadığım için mi değerlisiniz?

Suç işleyen mahkum,
Doğaya hasret şimdi...
Belki de vurmadığı içindir yüzüne,
Rüzgarın nefesi,martıların sesi.

Anneler ve babalar,
Siz ölünce değerlisiniz,
Rahat bırakın modernize yavrunuzu,
Daha önemli işleri vardır belki.

Ve sen herşeyden sıkılan insan,
Depresyon geçiriyorsun kendi halinde...
Gitmek mi istiyorsun,
Hadi! git,
Sıkılmanın sebebi,
Gidecek bir yerin, olmadığından belki de.

Hissedilmeyen duygularımız,
Siz hissedemediğimizden özleniyorsunuz?
Devamlı hissettiğimiz duyguyu,
Severmiydik sanıyorsunuz?

Sorgulanmayan bilgi,sorulmayan sorular,
Siz sorulmadığınızdan gizlendiniz,
Biliyorum,
Sizi sevenlere değil sevmeyenlere acıyorum.

Herşey birbirine hasret,
Herşey birbiriyle bütün,
Bizse bizim olmayanla...
Sahip olduklarımızın ne kıymeti var ki ?
Sahip olamadıklarımızdan başka.

A.Serdar Arslan

Karmaşa

Karmaşa

Bu benim,
ve işte buradayım.
Özgürleniyor nefesim,
ben hıçkırıkların tutsağıyım.
Kalbimdeki haykırışlar,yok oluşlar,kendimi buluşlar,
ve ben buradayım,
burası özgürlerin esiri,
burası kayboluşun mevsimi.
İşte!
Bu benim,
buradayım!
Bu ise karmaşanın resmi.

A.Serdar Arslan

Dünyaya Gelmemiş Bütün Çocuklara.

Dünyaya gelmemiş bütün çocuklara,

Dünyaya gelmemiş bütün çocuklara,

aslında acı çekeceksin çocuğum,
minik gözlerini açtığında,
kocaman bir dünya göreceksin,
nokta kadar bile olmayan vücudunla,
ona itaat edeceksin.

önce, mahalle arasında kavgayı öğretecekler sana,
sonra başkalarının canını yakmayı,
ardından olaylara sadece kendi gözünle bakmayı,
hatalarında karşına sadece iki seçenek çıkacak,
ya savaşacaksın yada öğreneceksin kaçmayı.

önce herkes gibi olacaksın merak etme,
biraz deli biraz serseri bazen de ...
yerine göre muamele göreceksin,
aşık olacak ve sevileceksin.
bütün bunlar olurken senden ağır şeylerde isteyecekler
ya çalışacak ya da ezileceksin.

insanları üzeceksin,kıracaksın,
üzülme kimse dört dörtlük değil.
ama onları öldüreceksin de,
kimsenin düşüne önem vermeyecek,
kimseye acımayacak ve üzülmeyeceksin
belki de iyi bir insan olursun ama
senin yönettiğin dünya da yine de, sen hüküm vereceksin.

ah çocuk, bilsen bu dünyayı,
ne acımasızdır aslında.
hayır,dünya değil beni saran, anılar,
daha da vahşi oluyor artık insanlar.
herkes birbirine göre düşman,
herkes birbirine göre yaratık,
daha da kirleniyor dünya ,
çocuklarımız bile masum değil artık.

yine de çocuklar, umut besliyoruz içimizde
bize güç veren budur belki de
ve tüm dualarımız sizinle çocuklar,
bizi dinleseniz de dinlemesenizde.

A.Serdar Arslan

Açlığın Siyahı

Açlığın Siyahı

Neşeli bir nisan sabahındayız,
Ben maviye çalıyorum
Sen beyazlara bulaşmışsın...
Bulunduğumuz yerde iki yabancıyız,
Ben kararmış,
sense sararmışsın.

Bir bulut gibi üstüne kapanırken Afrika,
Yüzüne vurmuş açlığın siyahı,
tahta yatağında ölürken Lucho
ismini haykırmış yıldızsız,
ıssız gecelere,
ve aşı tüterken bulutun,
kırgın değil bizlere...

A.Serdar Arslan

Ben gideyim…

Bağıra çağıra şiirler okumak istiyorum.
Herkes duysun ama hatırlamasın,
Herkes görsün ama bilmesin.
Ben gideyim,
Herkes ardımdan bir yıldız kaydı desin.

Sonra en yakınlarım duysun sesimi,
bütün sevdiklerim bir meydanda buluşsun.
Binbir renkli çiçekler olsun ortada,
ve hepsi etrafında çember oluştursun.

Oradan köprüler geçeyim,
Bütün zalimler köprü de bulunsun.
Hepsinin üstüne yağsın lanetim.
Ben gideyim,
Şiirimde son bulsun.

Herkes kim olduğumu unutsun.

A.Serdar Arslan

Tüykalem olmak

Hayatın acımasız sokaklarında kendini Tüy Kalem gibi hissedenlere, Tüy Kalem olanlara ve bu hafifliği paylaşan herkese…

Tüykalem,
Kalemin hafifliğine bakmaksızın,
En ağır cümleleri dillendirebilmektir.
Tüykalem olmak,
En hafif kelimelerle,
İnsanın kalbine en ağır darbeyi indirebilmektir.

A.Serdar Arslan

2 sayfa arasında 2 12