Eski Poetikalardan birini okuyordum. Birden neden insanların eski kelimeleri anlayamadığını düşünmeye başladım. Bize yabancı olmayıp sadece anlamlandıramadığımız bu kelimelerden ortaya çıkan sorunun bir anlık düşünmeyle bulunabilecek bir cevabı olmadığını fark ettim. Fakat başka bir şey daha fark ettim. Bir anlamın birden fazla kelime ile desteklendiğini!
Neşide: Şiir,Manzume
Mahalle-i Emrat: Ölüler Mahallesi
İnşad: Şiir okuyan,söyleyen
Bidar: Uyanık
Merdüm: İnsan,adem
Faraziye: Varsayım
Nüans: Anlam inceliği
Kalem Erbabi: Yazar
Fenomen: Görüngü,duygularla algılanabilen herşey.
Müptezel: Saygınlığını yitirmiş
Meczup: Aklını yitirmiş,deli
Nepotizm: akraba ve yakınlığı kayırma
Tafsilat: Ayrıntı
Hazan: Sonbahar
Müşkülpesent: Aşırı titizlenme;yapmacılığa gitme
Tahkiye: Şiirde bir olayı anlatma veya hikaye etme tarzı
Reanimasyon: Hastanelerde bitkisel hayata,komaya giren hastaların izlendiği bölüm
Seküler: ruhani olmayan,dünyevi
ketum:çok konuşmayı sevmeyen,içine kapalı ciddi insan.
Dekupe:fotografın içinde belli bir yeri keserek sadece oraya yayınlamak.
Komplikasyon: Bir ameliyat veya herhangi müdahele sonrası olumsuz durum.
İfşaat: Gizli birşeyi açığa vurma.